Абшчына Свята-Пакроўскага кафедральнага сабора з моманту яго заснавання клапацілася пра падтрымку тых людзей, што аказаліся ў цяжкай жыццёвай сітуацыі. У першыя гады пасля асвячэння храма на асаблівым царкоўным апекаванні знаходзіліся сем’і загінулых у руска-японскай вайне ваеннаслужачых Гродзенскага гарнізона.
У гады пасля Першай сусветнай вайны і вяртання праваслаўнага насельніцтва г. Гродна з вымушанага бежанства Свята-Пакроўскі сабор становіцца натуральным цэнтрам наладжвання жыцця праваслаўных жыхароў г. Гродна ў новых няпростых умовах. У 20-я – 30-я гг. ХХ стагоддзя саборная абшчына аказвала дабрачынную дапамогу бедным і маламаёмным людзям.
Русский
Беларуская
